yad4u "هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر



"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر
بیچاره آدم‌ها! اگر حرف دانشمندان و مهندسان و هنرمندان نگرانی که روز به روز هم بیشتر می‌شوند درست باشد، کار آدم‌ها تمام است.

حتی پروفسور استیون هاوکینگ، فیزیک‌دان سرشناس بریتانیایی، هم به جمع هشداردهندگان پیوسته. می‌گوید اگر بشر وسیله‌ای بسازد، یا نرم‌افزاری بنویسد، که واقعا هوشمند باشد، معلوم نیست چه اتفاقی بیافتد. نگران است آن روز آغاز پایان کار آدمیزاد باشد.

یکی دو ماه پیش الون ماسک، رئیس شرکت تسلا، هم حرف‌های مشابهی زده بود. گفته بود هوش مصنوعی افسارگسیخته "بزرگ‌ترین تهدید" برای موجودیت بشر است. گفته بود نگران است عاقبت همه‌ ما له شدن زیر پاشنه موجوداتی حساب‌گر و بی‌عاطفه باشد، موجوداتی با هوش مصنوعی.

یک مورد دیگر پروفسور نیک بوستروم، استاد دانشگاه آکسفورد، است. او هم گفته ممکن است در عرض یک قرن موجوداتی با هوش مصنوعی دنیای‌ ما را به آخر برسانند.

یا نمونه دیگر، ری کورزوایل، مدیر مهندسی گوگل است. او هم نگران هوش مصنوعی است، هرچند به دلایلی پیچیده‌تر. او می‌گوید: "نوشتن الگوریتمی به‌عنوان الگوی اخلاقی که آن‌قدر محکم باشد که نرم‌افزارهای فوق-هوشمند را مقید و مهار کند، کار آسانی نیست."

این دغدغه در سال‌های اخیر دست‌مایه فیلم‌های بسیاری هم بوده. فیلم‌هایی مثل ترمیناتور، ماتریکس، یا بلید رانر که در همه‌ آنها انسان ضعیف در برابر دشمنی هولناک با هوش مصنوعی قرار می‌گیرد.

از نمونه‌های جدیدتر می‌توان فیلم "او" اثر اسپایک جونز را نام برد، که رابطه عاشقانه انسان و سیستم عامل را به تصویر می‌کشد. یا اثر در دست تهیه الکس گارلند به نام "اکس ماشینا"، که به وجه انسانی یک ربات یا آندروید می‌پردازد. یا فیلم جدید از سری "انتقام‌جویان"، که در آن قهرمانان داستان با "اولتران" می‌جنگند – موجودی با هوش مصنوعی فوق‌العاده که می‌خواهد بشر را نابود کند و حتما این کار را می‌کرد اگر قهرمان‌هایی مثل "تور"، "مرد آهنی" و دیگران نبودند.

حتی در عالم واقع، همین امروز هم نشانه‌هایی می‌توان دید که هوش انسان در برابر کامپیوتری که همه توانش را روی یک مسئله مشخص می گذارد، چقدر حقیر است. برنامه‌های شطرنج کامپیوتری از بهترین شطرنج‌بازان جهان که بگذریم بقیه انسان‌ها را به سادگی می‌برند. حتی یک وسیله ابتدایی مثل موبایلی که در جیب‌تان است محاسبات پیچیده‌ را در یک چشم‌بر هم‌زدن انجام می‌دهد.

یک ابرکامپیوتر ساخت آی.بی.ام به نام "واتسون" با بهترین‌های یک مسابقه تلویزیونی آمریکایی به نام "خطر" بازی کرد و همه را برد. مثال‌هایی از این دست بسیارند. مثال‌هایی که کامپیوترها برای مسئله‌هایی در حوزه‌های مختلف راه‌حل‌های جدید و خلاقانه پیدا می‌کنند، راه‌حل‌هایی که هرگز به عقل ما آدم‌ها نرسیده بودند.

شکی نیست که ماشین‌ها آرام‌آرام هوشمندتر می‌شوند و کارهایی که آدم‌ها در آن بهتر باشند روز به روز کمتر می‌شود.

مرگ با هواپیمای بی‌سرنشین
اما این خطر چقدر جدی‌ است؟ روزی که بشر اولین برنامه کامپیوتری "حقیقتا" هوشمند را بنویسد، برنامه‌ای که خودش بتواند نسخه‌ای هوشمندتر از خودش تولید کند، آیا چنان روزی می‌توان گفت کار انسان تمام است؟

نیل جیکوبستین، مدیر بخش هوش مصنوعی و رباتیک دانشگاه سینگولاریتی در کالیفرنیا، می‌گوید ممکن است. می‌گوید: "به نظرم رسیدن به دستاوردهای اخلاقی از هوش مصنوعی کار آسانی نیست."

به اعتقاد او اگر از همین حالا تلاش کنیم می‌توانیم جلوی ظهور هوش مصنوعی افسارگسیخته را بگیریم. می‌گوید باید به پیامدهای کارمان وقتی چیز تازه‌ای خلق می‌کنیم بیاندیشیم، و جوامع‌ و نهادهایشان را برای تغییرات فراگیری که ممکن است پیش بیاید آماده کنیم.

به زبان خودش "بهتر است این کارها را پیش از آن‌که این فن‌آوری‌ها تکمیل شوند بکنیم. قدر مسلم نه هوش مصنوعی نه رباتیک هنوز به مرحله نهایی و تکمیل نرسیده‌اند. در کل اگر به این‌که کار کجا ممکن است خراب شود فکر نکنیم، احتمال این‌که کار خراب شود بیشتر می‌شود. من معتقدم این امکان را داریم که با جدیت به این پیش‌آمدهای منفی احتمالی فکر کنیم و تا جایی که می‌توانیم برایشان لایه‌های کنترلی بیشتر و فکرشده‌تر طراحی کنیم."

آن‌طور که ماری شاناهان، استاد رباتیک ادراکی در امپریال کالج لندن، می‌گوید، کسانی که در زمینه هوش مصنوعی کار می‌کنند، هنوز به جایی نرسیده‌اند که بخواهند برای جلوگیری از لگام‌گسیختگی ساخته‌هایشان سیستم‌های امنیتی تعبیه کنند.

او می‌گوید: "جامعه متخصصان هوش مصنوعی آن‌قدرها نگران نیست. به نظر می‌رسد مردم بیشتر نگرانند. شاید جای درست جایی وسط این دو باشد. در این لحظه قطعا جای نگرانی نیست. فکر نمی‌کنم در ۱۰-۲۰ سال آینده هم به هوش مصنوعی در سطح هوش انسان برسیم. با این حال شاید بد نباشد محققان حوزه هوش مصنوعی کم‌کم به مسائلی که استیون هاوکینگ و دیگران طرح کرده‌اند، فکر کنند."

پروفسور شاناهان معتقد است بزرگ‌ترین مانع برای ساختن ماشین‌های حقیقتا هوشمند هنوز به‌ قوت خود باقی است – این‌که هوش ماشینی را چطور ایجاد کنیم. می‌گوید: "هنوز واقعا نمی‌دانیم بهترین راه چیست. طبیعت را کپی کنیم، یا همه‌چیز را از اول شروع کنیم."

چارلز استراس، نویسنده داستان‌های علمی-تخیلی، بر این باور است که در ذات سیستم‌های با هوش مصنوعی خطری نهفته، اما این خطر صرفا به خاطر این‌که ماشین از ما بهتر فکر می‌کند، یا ناگهان می‌فهمد می‌تواند به‌جای دستور گرفتن از انسان دنبال دل خودش برود، به حقیقت نمی‌پیوندد.

استراس می‌گوید: "هیچ‌کس ماشین هوشمندی که خودش هدفش را تعیین کند نمی‌خواهد، چون چنین ماشینی قاعدتا تصمیم می‌گیرد به جای این‌که کاری را که ما فکر می‌کنیم خوب است انجام دهد، مثل آدم‌ها با یک ظرف چیپس و کنترل تلویزیون در دست روی مبل ولو بشود."

اگر به کارهایی که در حال حاضر در حوزه هوش مصنوعی انجام می‌شود نگاه کنیم، می‌بینیم بیشترش روی سیستم‌هایی متمرکز است که به‌طور مشخص آن خودآگاهی و اختیاری را که می‌تواند برای ما آدم‌ها مشکل‌آفرین شود، ندارند.

استراس معتقد است هوش مصنوعی – چه امروز، چه در آینده – می‌تواند خطرناک باشد. اما به‌خاطر آدم‌هایی که هدایتش می‌کنند.

اومی‌گوید: "از نگاه من بزرگ‌ترین خطر هوش مصنوعی برای ما از ناحیه آن (موجود) خودآگاهی‌ست که اهدافش را تعیین می‌کند."

این نویسنده داستان های علمی تخلیی اضافه می‌کند: "هواپیمای بی‌سرنشین آدم نمی‌کشد. آن آدمی که فرمان می‌دهد به نقطه فلان برو و فلان موشک را شلیک کن آدم می‌کشد. قصد و نیت آدم‌ها را باید به پرسش گرفت. همین حالا هم می‌شود گفت به دوران پسا-هوش مصنوعی قدم گذاشته‌ایم. با این حال هنوز نپذیرفته‌ایم که هوش مصنوعی در واقع جایگزینی برای خود ماست – ابزاری که تندتر و دقیق‌تر فکر می‌کند، اما نه ضرورتا خیرخواهانه‌تر."


منبع: بی بی سی

۱۰ نقطه‌ از کره زمین که به اندازه‌ مثلث برمودا اسرارآمیز هستند

1:

هوش مصنوعی چیست؟
هوش مصنوعی هنوز جای کافی برای یک انیشتین تمام‌عیار دارد!



از نگاه برترین دانشگاه‌های جهان، بحث هوش مصنوعی یکی از مهم‌ترین مباحث علمی حال حاضر دنیای علم و فناوری هست. کشف گونه‌ ای جدید از خرچنگ خاردار در اندونزی در این نوشتار سعی شده تا با زبانی ساده به بحث هوش مصنوعی، مزایا و معایب، موقعیت کنونی و آینده پیش روی اون پرداخته شود. پرتاب با نهایت تمرکز در بازی فکری aa در آخر، مباحث فراهوش، ترابشریت و سایبورگ نیز در همین رابطه مطرح خواهند شد. رنگ آبی در گذشته وجود نداشته است!

مقدمه
بشر به خود لقب علمی «انسان‌ اندیشه‌ورز» را نسبت داده هست. خاطرات چگونه در مغز شکل می‌گیرند؟ دلیل اون نیز اهمیت ظرفیت روانی ما برای زندگی و موجودیت ما هست. چگونه بهینه کردن انرژی در ساختمان با عایق حرارتی موضوع مورد مطالعه‌ی هوش مصنوعی «نهادهای هوشمند» هست. نگاهی به چشمان میکروسکوپی حشره‌ها بنابراین، یکی از اهداف این مبحث، شناخت خود انسان هست. وجود دو آینده‌ی متفاوت دلیلی که می‌تواند گذشته اسرارآمیز جهان را توجیه کند فلسفه و روانشناسی هم با هوش سروکار دارند، اما «هوش مصنوعی» برخلاف اون‌ها علاوه بر درک هوش، تلاش دارد تا اون را نیز بسازد. نکته دیگری مطالعه هوش مصنوعی در این هست که محصولات هوشمندِ ساخته شده به خودی خود کاربردی هستند.

هوش مصنوعی هنوز در اول راه خود برنامه دارد. با این حال، محصولات مهم و جالبی تاکنون با کمک هوش مصنوعی تولید شده هست. هنوز کسی قادر نیست تا آینده هوش مصنوعی را با جزئیات کامل پیش‌بینی کند. اما چیزی که مشخص هست این هست که کامپیوترهای کنونی (در سطح هوش انسان) و کامپیوترهای نسل بعد، نقشی پايه ی در آینده هوش مصنوعی دارد.

هوش مصنوعی یک معمای بزرگ را مطرح می‌کند. چگونه ممکن هست که یک مغز آهسته و کوچک، بیولوژیکی یا الکترونیکی، بتواند دنیایی به مراتب بزرگتر و پیچیده‌تر از دنیای خود را ببیند، درک کند، پیش‌بینی کند و به کار گیرد؟ با اون خصوصیات چه‌کاری انجام خواهیم داد؟ جواب این سوالات دشوار هست، اما در هوش مصنوعی همه‌چیز شدنی هست. سفر با سرعتی بالاتر از سرعت نور و ساخت دستگاه ضد جاذبه شاید در حال حاضر کمی دور از ذهن باشد، اما پژوهش‌های حوزه هوش مصنوعی نشان داده که ساخت هر چیزی ممکن هست. کافی هست نگاهی به یک آینه بیندازید تا یک سامانه بسیار هوشمند را مشاهده کنید.


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


هوش مصنوعی یکی از رشته‌های جدید هست. این رشته به طور رسمی در سال 1956 شروع شد. عنوان «هوش مصنوعی» نیز همان سال ساخته شد، اما از پنج سال قبل اون کارهایی در این زمینه صورت گرفته بود. هرگاه از دانشمندان رشته‌های دیگر نظرخواهی می‌شود تا رشته مورد علاقه خود را بگویند، هوش مصنوعی و ژنتیک مدرن در صدر برنامه می‌گیرند.

یک دانشجوی فیزیک شاید فکر کند که تمام ایده‌های خوب دنیا قبلا توسط گالیله، نیوتن، انیشتین و دیگران به کار گرفته شده هست و ایده جدید نیازمند سال‌ها مطالعه هست. اما واقعیت کمی متفاوت هست. هوش مصنوعی هنوز جای کافی برای یک انیشتین تمام‌عیار دارد!

از طرف دیگر، مطالعه هوش یکی از قدیمی‌ترین رشته‌های جهان هست. فیلسوف‌ها به مدت دو هزار سال تلاش می‌کردند تا چرایی و چگونگی مشاهده، یادگیری، یادآوری و منطق را بررسی نمايند. ظهور کامپیوترهای کاربردی در اوایل دهه 50 میلادی این حدس و گمان‌ها را به رشته‌ای نظری و تجربی تبدیل کرد. اون اوایل، برخی فکر می‌کردند که «ابرمغزهای الکترونیکی» از پتانسیل محدودی برای پردازش هوش برخوردار هست. در اون روزها «سریع‌تر از انیشتین» تیتر یک بسیاری از روزنامه و مجله‌ها شده بود.

کامپیوتر به ابزاری برای ساخت خلاقانه محصولات هوش مصنوعی تبدیل شد. مزیت دیگر کامپیوتر، سنجش نظریه‌های هوش مصنوعی بود. بسیاری از نظریه‌های هوش مصنوعی نیز نتوانستند از این سنجش نمره قبولی بگیرند. هوش مصنوعی به تدریج جای پای خود را محکم کرد و به چیزی فراتر از تصور اولیه دانشمندان تبدیل شد. ایده‌های جدید بسیار قوی، ظریف و جالب‌تر شده‌اند.

هوش مصنوعی امروزه گرایش‌های متفاوتی دارد. گرایش‌های عمومی مانند ادراک و تفکر منطقی و گرایش‌های تخصصی مانند شطرنج، اثبات قضیه‌های ریاضی، نوشتن شعر و تشخیص بیماری‌ها از اون جمله هستند. اغلب، دانشمندان رشته‌های دیگر به تدریج به سمت هوش مصنوعی می‌آیند تا بتوانند از این طریق مباحث هوشی رشته خود را مکانیزه و قاعده‌مند نمايند. دانشمندان حوزه هوش مصنوعی نیز به همین شکل به سراغ رشته‌های دیگر می‌روند تا ایده‌ها و روش‌های خود را در اون اعمال نمايند. از این رو، رشته «هوش مصنوعی» به واقع یک رشته جهانی هست.

هوش مصنوعی چیست؟
ما تاکنون فرموده‌ایم که هوش مصنوعی چرا جالب هست، اما نفرموده‌ایم که هوش مصنوعی دقیقا چه چیزی هست؟ البته می‌شد به طور اجمالی فرمود که این رشته «با برنامه‌های هوشمند سروکار دارد. بنابراین بهتر هست کمی برنامه‌نویسی کنیم.» اما تاریخ علم به ما نشان داده که اشاره به اهداف صحیح کمک شایانی به ما می‌کند.

"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


کیمیاگران ابتدایی به دنبال معجون حیات ابدی و همچنین روش تبدیل سرب به طلا بودند. اما اون‌ها مسیر اشتباهی را در پیش گرفته بودند. وقتی که هدف تغییر کرد، روش علمی و علم زایا توانست پدید آید. یافتن نظریه‌های صریح که به پیش‌بینی‌ها رنگ واقعیت می‌بخشید پايه کار باید برنامه می‌گرفت. درست مانند همان سِیری که دانشمندان علم نجوم حرکت ستاره‌ها و سیارات را در اوایل کار پیش‌بینی می‌کردند. هشت تعریفی که از «هوش مصنوعی» صورت گرفته در ادامه آورده شده هست. این تعاریف پایه و پايه تعاریف بعدی نیز بوده هست. تعاریف به عمل آمده در دو بُعد کلی دسته‌بندی می‌شوند. تعاریف دسته اول با «منطق و پردازش‌های فکری» در ارتباط هستند، در حالی که تعاریف دسته دوم «رفتار» را خطاب برنامه می‌دهند که ما به اون «عقلانیت یا خردپذيرى»‌ می‌گوییم. یک سیستم وقتی عاقلانه عمل می‌کند که کار را صحیح اجرا کند.

دسته اول
  1. تلاش مهیج جدید تا کامپیوترها بتوانند بیندیشند... به معنای واقعی کلمه: دستگاه‌هایی هوشمند (هوگلند، 1985)
  2. مکانیزه سازی فعالیت‌هایی که با تفکر انسانی در ارتباط هست. فعالیت‌هایی مانند تصمیم‌گیری، حل مسئله و یادگیری (بلمن، 1978)
  3. مطالعه قوه ذهنی از طریق مدل‌های رایانشی (چارنیاک و مک دِرمات، 1985)
  4. مطالعه محاسباتی که امکان مشاهده، هستدلال و عمل را ممکن می‌سازد (وینستون، 1992)

دسته دوم
  1. هنر ساخت دستگاه‌هایی که کارکردی را انجام می‌دهند. کارکردی که اگر توسط انسان انجام شوند به هوش نیازمند هست (کورزویل، 1990)
  2. مطالعه ساخت کامپیوترها برای انجام کارهایی که در حال حاضر انسان‌ها بهتر اون کار را انجام می‌دهند (ریچ و نایت، 1991)
  3. زمینه علمی که به دنبال توضیح و تقلید رفتارهای هوشمندانه از منظر پردازش‌های رایانشی هست (شالکوف، 1990)
  4. شاخه علوم کامپیوتری که با مکانیزه سازی رفتار هوشمندانه در ارتباط هست (لوگر و هستابِلفیلد، 1993)

این تعاریف چهار مسیر کلی را در زمینه هوش مصنوعی برای ما ممکن می‌سازد:

  1. سیستم‌هایی که مانند انسان فکر می‌نمايند.
  2. سیستم‌هایی که منطقی فکر می‌نمايند.
  3. سیستم‌هایی که مانند انسان عمل می‌نمايند.
  4. سیستم‌هایی که منطقی عمل می‌نمايند.

از نظر تاریخی، هر چهار روش دنبال شده هست. همواره تنشی بین رویکرد‌های «انسان‌محور» و رویکردهای «عقلانیت محور» وجود داشته هست. در واقع بین رفتار انسانی و عقلانی تفاوتی وجود دارد. همه ما قوانین شطرنج را می‌دانیم، اما این بدان معنا نیست که همه ما هستاد بزرگ شطرنج هستیم. به همین شکل، همه ما برای امتحان می‌خوانیم، اما همه ما نمره 20 را کسب نمی‌کنیم!

یک رفتار یا عمل انسانی بر پايه علوم تجربی تعریف می‌شود که خود مستلزم فرضیه‌سازی و تایید تجربی اون فرضیه هست. رویکرد عقلانی اما ترکیبی از ریاضیات و مهندسی هست. افراد یک گروه به پژوهش انجام شده در گروه دیگر شک و تردید وارد می‌نمايند، اما حقیقت این هست که هر گرایش نتایج ارزشمندی را دنبال می‌کند. در ادامه هر بحث را جدی‌تر دنبال خواهیم کرد.

2:

بخش دوم؛ چهار رویکرد اصلی هوش مصنوعی و آزمون تورینگ
زندگی را به هوش مصنوعی بسپارید!



در بخش اول، به تعریف هوش مصنوعی و تاریخچه‌ی اون نگاه شد. دو جنبه رفتاری و منطقی هوش مصنوعی هر کدام به شاخه‌ای در علم هوش مصنوعی تبدیل شد که البته مکمل یکدیگر هستند. در بخش دوم، به چهار رویکرد پايه ی در هوش مصنوعی پرداخته می‌شود. «آزمون تورینگ» به عنوان یکی از مهم‌ترین مراحل ابتداییِ هوش مصنوعی معرفی خواهد شد. همچنین، نمونه‌هایی از هستفاده هوش مصنوعی در زندگی روزمره نیز معرفی خواهند شد.


رفتار انسانی: رویکرد آزمون تورینگ
آلن تورینگ (1950) آزمون تورینگ را پیشنهاد داد. این آزمون روشی برای سنجش میزان هوشمندی ماشین هست. او رفتار هوشمندانه را «توانایی انجام تمامی وظایف ادراکی در سطح انسانی» تعریف می‌کند. آزمون به این صورت انجام می‌گیرد که یک شخص به عنوان پرسشگر با یک ماشین و یک انسان به فرمودگو می‌نشیند و سعی در تشخیص ماشین از انسان دارد. در صورتی که ماشین بتواند پرسشگر را به گونه‌ای فریب دهد که در قضاوت خود دچار اشتباه شود، توانسته هست آزمون را با موفقیت پشت سر بگذارد.


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


این آزمون تنها از طریق متن و صفحه‌کلید و نمایشگر کامپیوتر صورت می‌گیرد. اون کامپیوتر باید مراحل زیر را پشت سر بگذارد تا هوشمند تلقی شود:

پردازش زبان طبیعی: کامپیوتر باید بتواند به راحتی به انگلیسی (یا یک زبان انسانی دیگر) مکالمه کند.
نمایش معلومات: اطلاعات را قبل یا هنگام بازجویی ذخیره کند.
استدلال مکانیزه: هستفاده از اطلاعات ذخیره شده به منظور پاسخگویی به سوالات و بازیابی نتایج جدید.
فراگيرى‌ ماشينی: انطباق با شرایط جدید، و کشف و برون‌یابی الگوها.

آزمون تورینگ به عمد از برقراری رابطه فیزیکی بین پرسشگر و کامپیوتر اجتناب می‌کند. زیرا شبیه‌سازی فیزیکی یک شخص برای هوش غیرضروری هست. با این وجود، آزمون تورینگ جامع شامل یک سیگنال ویدیویی هست تا پرسشگر بتواند توانایی‌های ادراکی اون دستگاه را بسنجد. علاوه بر اون، این موقعيت مهیا می‌شود تا پرسشگر بتواند از طریق «دریچه» اشیای فیزیکی را به دستگاه بدهد. کامپیوتر برای اینکه بتواند آزمون جامع تورینگ را پشت سر بگذارد، به دو چیز نیاز دارد:

بینایی کامپیوتر: برای درک شی، و
مهندسی رباتیک: تا اون شی را حرکت دهد.

در قدم اول، عبور از آزمون تورینگ در حوزه هوش مصنوعی کار دشواری هست. وقتی که هوش مصنوعی باید با انسان ارتباط بربرنامه کند، بحث رفتار انسانی اون کامپیوتر یا ماشین نیز مطرح می‌شود. در واقع، رفتار این کامپیوترها باید مطابق اصول رفتاری انسان‌ها باشد.

"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


تفکر انسانی: رویکرد مدل‌سازی شناختی
اگر برنامه باشد نحوه تفکر کامپیوترها را با تفکر انسان‌ها مقایسه کنیم، اول باید بدانیم که انسان‌ها چگونه فکر می‌نمايند. لازم هست که وارد فکر انسان شویم. از کار از دو طریق صورت می‌پذیرد: 1. از طریق درون‌نگرى‌: تلاش برای ثبت افکار خودمان در همان حین که اتفاق می‌افتند. 2. از طریق آزمایش‌های روان‌شناختی. وقتی که یک نظریه دقیق از ذهن انسان داشته باشیم، می‌توانیم اون نظریه را در قالب برنامه کامپیوتری پیاده‌سازی کنیم.

اگر درونداد / برونداد و وقت‌سنجی اون کامپیوتر با انسان همخوانی داشته باشد، بدان معنا هست که اون مکانیسم در انسان نیز جواب می‌دهد. برای نمونه، نیوِل و سیمون که «سامانه حل‌نماينده مشکل» را اختراع کردند، از این مسئله راضی نبودند که اون کامپیوتر به هر شکلی به راه‌حل برسد. دغدغه اصلی اون‌ها این بود که مراحل حل مشکل اون دستگاه، به مراحل تفکری انسان نزدیک باشد.

تفکر منطقی: رویکرد قوانین فکری
ارسطو اولین کسی بود که اصول «تفکر صحیح» را تدوین کرد. تفکر صحیح در واقع همان «پردازش منطقی انکارناپذیر» هست. مبحث مشهور «قیاس منطقی» ارسطو الگویی جالب را به دست می‌داد. به این شکل که اگر فرضیه صحیح را بر پايه قیاس منطقی به یک رابطه بدهیم، نتیجه مطلوب حاصل خواهد شد. برای نمونه به این مورد دقت کنید: «سقراط یک انسان هست. همه انسان‌ها خواهند مرد. بنابراین، سقراط نیز خواهد مرد.» این‌گونه پنداشته می‌شد که قوانین فکری بر عملیات ذهنی ما حاکم هست. بر همین پايه علم «منطق» آغاز شد.

رشد مبحث «منطق صوری» در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست، دستور نشان‌گذاری برای چیزهای مختلف در جهان و روابط بین اون‌ها را فراهم آورد. تا سال 1965 این امکان پدید آمد که یک برنامه با حافظه و وقت کافی بتواند توضیح یک مشکل را دریافت و سپس به دنبال راه‌حل بگردد. اگر راه‌حلی نبود، اون برنامه هرگز دست از جستجو برنمی‌داشت.

کنش منطقی: رویکرد کنشگر منطقی
کنش منطقی بدان معنا هست که فرد بتواند با اصولی که در ذهن دارد، در جهت رسیدن به اهدافش حرکت کند. کنشگر هوشمند هر چیزی هست که بتواند محیطش را از طریق حسگرها درک کند و بر روی محیطش از طریق عمل‌نماينده‌ها تاثیر گذارد. در این رویکرد، هوش مصنوعی به مطالعه و ساخت کنشگرهای هوشمند می‌پردازد. یک کنشگر انسانی دارای حس‌نماينده‌هایی از قبیل چشم، گوش و لامسه هست. اما ورودی یک کنشگر نرم‌افزاری می‌تواند چندین متغیر باشد که مقدار اونها «کنشگر» خوانده می‌شود. سپس بر پايه مکانیزم تصمیم‌گیری یک تصمیم اخذ می‌کند.

مطالعه هوش مصنوعی برای طراحی یک کنشگر هوشمند دو مزیت دارد. اول اینکه از رویکرد قوانین فکری عام‌تر هست، زیرا «استنباط صحیحِ» موجود در اون رویکرد تنها یک مکانیسم ممکن برای رسیدن به عقلانیت هست و نه یک مکانیسم لازم. دوم اینکه رویکرد کنشگر هوشمند نسبت به رویکردهای دیگر بیشتر پايه علمی دارد، زیرا هستاندارد عقلانیت به خوبی تعریف شده و کاملا عام هست.

نمونه‌هایی از هستفاده هوش مصنوعی در زندگی
آرنولد دِنکر هستاد بزرگ بین‌المللی شطرنج به صفحه مانیتور جلوی خود خیره شده هست. او دیگر امیدی ندارد و باید شکست را بپذیرد. حریف او «های تِک» به اولین برنامه‌ای تبدیل شده که توانسته در یک بازی شطرنج، یک هستاد بزرگ را مغلوب کند.

مسافر به میکروفن می‌گوید: «من می‌خواهم از بوستون به سان فرانسیسکو بروم.» او این جواب را می‌شوند: «چه روزی می‌خواهید سفر کنید؟» مسافر توضیح می‌دهد که قصد دارد روز 20 اکتبر با ارزان‌ترین بلیط موجود، بدون توقف، به اونجا برود و روز یکشنبه نیز برمی‌گردد. یک برنامه درک فرموداری به نام «پگاسوس» تمامی این مکالمه را بررسی می‌کند. مسافر موفق می‌شود که یک بلیط رزرو کند و 894 دلار کمتر هزینه کند. این برنامه از هر ده کلمه، یکی را اشتباه متوجه شد. این از همین خطاها می‌تواند برای پیشرفت خود هستفاده کند.

یک تحلیلگر در اتاق عملیات ماموریتی آزمایشگاه جت پروپالشن به یک‌باره متوجه یک هشدار می‌شود. پیامی قرمز روی صفحه ظاهر شده که می‌گوید در فضاپیمای وُیاجر که در حوالی سیاره نپتون هست یک «ایراد» دیده شده هست. خوشبختانه، این تحلیلگر می‌تواند اون ایراد را از زمین برطرف کند. خدمه معتقد هستند که اگر به خاطر «ماروِل» نبود، این مشکل نادیده گرفته می‌شود. مارول سیستم متخصصی هست که حجم فراوانی از داده‌ها که از طرف فضاپیما ارسال می‌شود را بازبینی کند و اگر مشکلی پیش آمد، حتما اون را نقل خواهد کرد.

راننده به راحتی بر روی صندلی خود لم داده و با سرعت 70 کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کند. در 120 کیلومتری که پشت سر گذاشته، او حتی به فرمان دست هم نزده هست. یک سامانه روباتیک راننده واقعی اون خودرو هست که داده‌های لازم را از طریق دوربین تصویری، ردیاب صوتی و یابنده‌های لیزری متصل به خودرو جمع‌آوری می‌کند. این سامانه از طریق داده‌های جمع‌آوری شده و تجربیات حاصل از آموزش، فرمان را چرخانده و سرعت را تنظیم می‌کند.

"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


یک متخصص غدد لنفاوی موردی دشوار را به سامانه توضیح داده و تشخیص اون را از طریق سامانه بررسی می‌کند. او تشخیص سامانه را به سخره می‌گیرد. مخترعان این سامانه نگران نشده و از پزشک می‌خواهند که علت این تشخیص را از سامانه بپرسد. دستگاه شرایط اصلیِ تاثیرگذار بر تصمیم و برهم کنشِ علائم این مورد را توضیح می‌دهد. در نهایت، اون متخصص اشتباه خود را می‌پذیرد.

دوربین‌های نصب‌شده بر روی چراغ‌های راهنمایی واقع در چهارراه‌ها به کنترل ترافیک کمک می‌کند. البته نوع هوشمند اون به طور خودکار این کار را در سطح یک ناحیه انجام می‌دهد. البته این‌ها تنها چند نمونه از محصولات هوش مصنوعی هستند.

3:

هوش مصنوعی به چه کار می‌آید؟

در بخش اول و دوم، به چیستی و تاریخچه هوش مصنوعی پرداخته شد. همچنین، چهار رویکرد اصلی هوش مصنوعی و آزمون تورینگ نیز معرفی شدند.

در این بخش، به جنبه‌های مثبت یا همان کارکردهای هوش مصنوعی خواهیم پرداخت. البته تعداد این کارکردها فراوان هست و ما به اختصار به چند مورد پايه ی اون اشاره خواهیم کرد.

اما پیش از اون که به سراغ کارکردهای هوش مصنوعی برویم، بهتر هست بار دیگر یک شمایل کلی از هوش مصنوعی را در ذهن تداعی کنیم. هوش مصنوعی به میزان «هوشمندی» یک دستگاه اطلاق می‌شود. وقتی که از هوشمندی صحبت می‌کنیم، در واقع به توانایی درک «ماشین یا دستگاه» نسبت به پیرامون خود و اتخاذ تصمیم متناسب به اون اشاره می‌کنیم. واژه «هوش مصنوعی» اولین بار توسط جان مک کارتی مطرح شد. اما درک صحیح هوش مصنوعی به مدت‌ها قبل بازمی‌گردد.

شبکه عصبی مصنوعی
شبکه عصبی یک مدل الکترونیکی از مغز هست که شامل چندین پردازشگر ساده به هم متصل هست. این شبکه کارکرد واقعی مغز را تقلید می‌کند.

کارکردهای شبکه عصبی مصنوعی شامل فراگیری مطالعهکد پستی، پیش‌بینی بورسِ سهام و ارز و ارزیابی احتمال خطر بدهی هست.

مزیت شبکه عصبی مصنوعی این هست که این شبکه‌ها برای یادگیری نیازی به برنامه‌نویسی ندارند. اما زیان اصلی که متوجه شبکه عصبی مصنوعی هست این هست که راه‌اندازی و تامین مالی این شبکه به توصیه و مشاوره متخصصان زیادی احتیاج دارد.

سامانه‌های بینایی
هوش مصنوعی برای درک و تفسیر داده‌های تصویریِ کامپیوتر هستفاده می‌شود. از هوش مصنوعی برای درک و تفسیرِ تصاویر برای اهداف صنعتی، نظامی و همچنین تصاویر ماهواره‌ای هستفاده می‌شود.

هواپیمای جاسوسی یک عکس می‌گیرد. سپس متخصصان مربوطه اون عکس را تحلیل کرده تا ببینند آیا اون منطقه متعلق به دشمن بوده هست. پلیس در تصاویر ذخیره شده خود به دنبال مجرمی خاص می‌گردد. پزشکان نیز از این سامانه برای تشخیص بیماری هستفاده می‌نمايند.

تشخیص فرمودار
به توانایی درک صحبت‌های انسان، وقتی که انسان با یک کامپیوتر صحبت می‌کند «تشخیص فرمودار» فرموده می‌شود. البته تشخیص فرمودار چندین مشکل پايه ی نیز دارد. انسان‌ها با لهجه‌های مختلفی در یک زبان خاص صحبت می‌نمايند. گاهی اوقات، زبان عامیانه و همچنین صداهای مزاحم و سرماخوردگی نیز وجود دارد.

خودروی هوندا سی آر وی اغلب حالت‌های صداهای افراد را در خود دارد. هستفاده از تلفن همراه، کم یا زیاد کردن دمای داخل اتومبیل، خاموش یا روشن کردن کولر، درخواست از هوش مصنوعی خودرو برای جهت‌یابیِ ماهواره‌ای و خاموش و روشن کردن یا کم و زیاد کردن صدای سیستم صوتی خودرو از جمله امکانات هوش مصنوعی این خودرو هست. افراد معلول می‌تواند از اون برای نوشتن یادداشت یا هستفاده از اینترنت خودرو نیز هستفاده نمايند. تلفن‌های هوشمندی که اخیرا تولید شده این امکان را مهیا می‌سازد تا کاربر با فرمان صوتی تمامی کارهای گوشی را اجرا کند

تشخیص دستخط
نوشته‌های خطی انسان با کمک هوش مصنوعی به متون کامپیوتری قابل ویرایش تبدیل می‌شوند. نرم‌افزارهای OCR این قابلیت را برای ما به ارمغان آورده هست. البته باید بر روی زبان‌های بیشتری کار شود. همچنین، می‌توان با یک قلم مخصوص بر روی صفحه گوشی چیزی یادداشت کرد تا اون متن به صورت خودکار به یک متن دیجیتال تبدیل شود.

روبات‌های هوشمند
روبات‌ها می‌توانند کارهای فراوانی را اجرا کنند. یک کارخانه خودروسازی را در نظر بگیرید. روبات‌ها جوشکاری می‌نمايند، شیشه جلوی خودرو را جا می‌اندازند، رنگ می‌پاشند و کارهای دیگری که احتمالا خودتان دیده‌اید. این روبات‌ها دقیقا همان کاری را انجام می‌دهند که انسان‌ها برای اون‌ها برنامه‌ریزی کرده‌اند. تمامی این روبات‌ها حسگر دارند. البته این روبات‌ها هوشمند نیستند. اون‌ها درست طبق برنامه‌ریزی که از پیش انجام شده هست، یک کار خاص را مرتب تکرار می‌نمايند.


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


حسگر وسیله‌ای هست که داده‌های فیزیکی را از محیط پیرامون دریافت کرده و این داده‌ها را به عنوان درون‌داد به داخل یک کامپیوتر می‌فرستد. نمونه‌های این حسگرها، حسگر نوری، گرمایی، حرکتی، تکانی، فشاری، دمایی و صدایی هست.

یک روبات هوشمند به روباتی فرموده می‌شود که خودش بتواند با سامانه درونی خود، طرحی را برنامه‌ریزی کند. مثلا فرض کنید که جعبه‌ها بر کف کارخانه افتاده و راه بسته شده هست. یک روبات هوشمند این مسئله را به خاطر خواهد سپرد و مسیری دیگر را انتخاب خواهد کرد.

روبات‌های هوشمند کارهای متفاوتی مانند تحویل خودکار به کارخانه، بازرسی لوله‌ها، خنثی‌سازی بمب و شناسایی محیط‌های خطرناک و ناشناخته را انجام می‌دهند.

فواید شغلی
برخلاف کارگران انسانی، 24 ساعت شبانه‌روز و در هفت روز هفته کار می‌نمايند. به عبارتی بهتر، در تمام 365 روز سال فعال هستند. به تعطیلات نیازی ندارند. پولی نمی‌خواهند و اون کارخانه نیز در درازمدت به سوددهی بالایی می‌رسد. ارسال کارگر به برخی مکان‌ها خطرناک هست. بنابراین، ارسال یک روبات به یک نیروگاه انرژی هسته‌ای امن‌تر از ارسال انسان هست. روبات‌های دارای هوش مصنوعی می‌توانند با دقت بالا کار نمايند و میزان تولید را سرعت بخشند.

تکنیک‌های جستجو
یافتن راه‌حل برای یک مشکل توسط هوش مصنوعی به همان شکلی صورت می‌گیرد انسان تعداد راه‌های پیش روی خود را بررسی می‌کنید. حرکت اول بازی شطرنج را در نظر بگیرید. هشت حرکت ممکن از سوی سرباز و دو حرکت پرشی اسب‌ها تنها گزینه‌های ممکن هست. در واقع ده حرکت در مجموع وجود دارد.

مورد دیگر وقتی هست که یک روبات هوشمند می‌خواهد میزبان یک جام جهانی خاص بین سال‌های 1966 تا 2010 را به کاربر بگوید. او گزینه‌های احتمالی را بررسی می‌کند. تنها گزینه‌های احتمالی به این ترتیب هست: آمریکای جنوبی (برزیل، شیلی و آرژانتین)، آمریکای شمالی (آمریکا)، آمریکای مرکزی (مکزیک)، آفریقا (آفریقای جنوبی) و اروپا (فرانسه، آلمان، اسپانیا، انگلستان و ایتالیا).

روبات با ترسیم یک نمودار درختی در هوش خود، در دو مرحله به جواب موردنظر می‌رسد: جستجوی عرضی ابتدایی و سپس جستجوی ابتدایی عمقی.

نمایش معلومات
شبکه معنایی یکی از تکنیک‌های نمایش معلومات هست. در واقع، این روش تمامی روابط نسبی بین اعضای یک مجموعه از اشیا یا حقایق را مشخص می‌کند. به عبارتی می‌توان فرمود هوش مصنوعی از طریق نمایه‌ای داده‌ها را نمایش می‌دهد.

کپی کردن
هدف از کپی کردن در اینجا، دانش‌آموزی نیست که سر جلسه آزمون از روی دست همکلاسی خود تقلب کند. روبات‌ها می‌توانند با به سرعت یک عمل را تقلید نمايند. فرض کنید گروهی از روبات‌ها در روبه‌روی شما برنامه دارد و شما می‌خواهید کاری خاص را به اون‌ها آموزش دهید. تنها کافی هست یک بار اون کار را اجرا کنید تا نتیجه را ببینید.

قدرت تصمیم‌گیری
وقتی که انسان می‌خواهد تصمیم مهمی بگیرد، به همه جوانب و عواقب اون دقت می‌کند. گاهی اوقات وقت تصمیم‌گیری او به چندین روز نیز طول می‌کشد، اما برای روبات‌ها چنین نیست. اون‌‌ها بهترین و عقلانی‌ترین تصمیم ممکن را کوتاه‌ترین وقت ممکن می‌گیرند.

کاوش‌های فضایی
هوش مصنوعی در فضا کاربرد گسترده‌ای دارد. روبات‌های هوشمند برای ماموریت‌های طولانی‌مدت به فضا ارسال می‌شوند. این روبات‌ها به دلیل اینکه محدودیت‌های جسمانی انسان را ندارند، به راحتی می‌توانند در محیط‌های دشوار فعالیت نمايند. علاوه بر اون، می‌توان روبات را طوری طراحی کرد که تا جو سیاره مقصد باعث اختلال در عملکرد اون روبات نشود.


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


نقاط خطرناک
از روبات‌ها می‌توان در نقاط خطرناک هستفاده کرد. سمت‌ القدم‌ یکی از همین نقاط هست. هستفاده دیگر اون‌ها نیز حفاری زمین به منظور کشف ذخایر سوختی جدید هست. معدن‌کاوی نیز یکی دیگر از همین دشواری‌ها هست. شاید باورش کمی مشکل باشد، اما اطلاعاتی که ما از فضا در اختیار داریم بیشتر از اطلاعاتی هست که از اعماق دریا در اختیار داریم. روبات‌ها می‌تواند دامنه اطلاعاتی ما را در این زمینه به شکلی چشمگیر گسترش دهند.

مورد دیگر که انسان می‌تواند از روبات هستفاده کند، کاوش سیاه‌چاله‌ها هست. شاید در آینده‌ای نه چندان دور کاوش‌هایی نیز در این زمینه صورت پذیرد.

منطقی تصمیم گرفتن
روبات‌ها خالی از احساس هستند. همین مسئله باعث می‌شود تا در مواقع ضروری بهتر از انسان تصمیم گیرند. دلیل اون این هست که سد بزرگی به نام احساسات در روبات‌ها وجود ندارد.

اهداف نظامی
شاید بارزترین کاربرد هوش مصنوعی برای ما «پهپادها» باشند، اما روبات‌های جنگجو و کمک‌رسان در میدان‌های نبرد نیز وجود دارند. خودروهای جنگی، پرتابگرها، جنگنده‌ها و همچنین ماهواره‌ای نظامی از هوش مصنوعی بهره جسته‌اند.


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر



مصارف پزشکی
یکی از پرکاربردترین زمینه‌های هوش مصنوعی، حوزه مربوط به پزشکی و درمان هست. پزشکی با کمک هوش مصنوعی به ساخت برنامه‌هایی اشاره دارد که روند تشخیص و تجویز را به صورت هوشمند انجام می‌دهد. هوش مصنوعی همچنین می‌تواند باعث تحولی در آزمایشگاه‌های پزشکی شود. ساخت دست و پاهای مکانیکی برای افراد دارای معلولیت جسمانی، قلب مصنوعی، روش‌های جدید جراحی از جمله خدمات هوش مصنوعی در زمینه پزشکی هست.

4:

بخش چهارم؛ معایب و زمینه‌های کلی هوش مصنوعی
باید منتظر کشتارجمعی با ارتشی از روبات‌ها باشیم!



فواید هوش مصنوعی کم نیست. در بخش سوم، به مواردی از اون‌ها اشاره شد، اما نباید فراموش کرد که مانند هر فناوری دیگری، هوش مصنوعی نیز دارای ایراداتی هست.



تکیه بیش‌ازحد به هوش مصنوعی
برای اینکه این مسئله راحت‌تر برای شما شفاف شود، فیلم‌هایی مانند ماتریکس یا وال ای را به خاطر بیاورید. تکیه بیش از حد انسان به هوش مصنوعی موجب می‌شود تا ما بیش از حد به وجود اون‌ها وابسته شویم. حال اگر اون‌ها تصمیم بگیرند که کار ننمايند یا مشکلی فنی برای اون‌ها به وجود آید، زندگی و اقتصاد ما به بحران روبه‌رو خواهد شد. گرچه این فیلم‌ها تخیلی هستند، اما واقعیتی تلخ را بازگو می‌نمايند. کافی هست به این فکر کنید که «هوش مصنوعی» خیلی باهوش شود!

برتری روبات بر انسان
اگر روبات‌ها هر کاری را بهتر از ما اجرا کنند، اون وقت انسان خود را پایین‌تر از روبات می‌بیند. نتیجه دیگر اون نیز می‌تواند بیماری‌های روحی و چاقی باشد. ایده آلِ این مسئله این هست که بشر کنترل روبات‌ها را در دست داشته باشد، حال اگر شرایط برعکس شود چه پیش خواهد آمد؟ آشوبی جهانی به پا خواهد شد. ماشین‌های هوشمند می‌توانند انسان را به بردگی و هستثمار خود درآورند. در واقع، خلاقیت کاذب بشر، می‌تواند نوع بشر را به دام بیندازد.

سو هستفاده
اگر این فناوری در دست افراد نادرست بیفتد، باید منتظر کشتارجمعی امت بود. ارتشی از روبات‌ها را در نظر بگیرید. آیا می‌توان به سادگی جلوی اون‌ها ایستاد؟


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


مشکلات اخلاقی
برخی می‌گویند هوش و تدبیر، هدیه خداوند به انسان هست. اگر ما این هوش را در اختیار روبات‌ها برنامه دهیم چه اتفاقی خواهد افتاد؟ عده‌ای معتقد هستند که این کار «دخالت» در کار خداوند هست. بنابراین، آیا ساخت «مشابه» انسان از نظر اخلاقی کاری صحیح هست؟


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


از بین رفتن داده‌ها
گاهی اوقات، دستگاه ممکن هست به دلایل فنی اطلاعاتی که در اختیار دارد را از دست بدهد. این اتفاق در انسان نیز ممکن هست رخ دهد. البته از دستگاه‌ها و ماشین‌ها انتظار نداریم که اطلاعات را پاک نمايند. در برخی مواقع نیز تهیه نسخه پشتیبان به دلیل حجم بالای اطلاعات کمی هزینه‌بر و دشوار هست.

نداشتن احساس
نداشتن احساس هم یک مزیت بزرگ و هم یک نقطه‌ضعف بزرگ برای روبات‌ها به حساب می‌آید. روبات‌هایی را در نظر بگیرید به دلیل نداشتن احساس منطقی فکر می‌نمايند. در نقطه مقابل، روبات‌هایی را در نظر بگیرید که در بیمارستان کار می‌نمايند. روبات‌های پرستار، پزشک یا جراح آیا احساسی برای بیمارِ روی تخت قائل می‌شوند؟ انسان موجودی احساسی هست. در واقع، احساسات در برخی موارد به افکار و تصمیم ما شکل می‌دهد.


"هوش مصنوعی" بزرگترین تهدید بشر


عدم و‌جود خلاقیت در روبات‌ها نیز مشکلی دیگر هست. روبات‌های امروزی هر اندازه هم که هوشمند باشند نمی‌توانند خلاقیت ذهن انسان را داشته باشد.

بیکاری
اگر برنامه باشد روبات‌ها تمام موقعيت‌های شغلی را به بهانه تولید بیشتر در انحصار خود درآورند، دیگر بیکاری به معضلی جهانی تبدیل خواهد شد. در این صورت، ممکن هست انسان در وقت بیکاری خود رو به کارهای خرابکارانه بیاورد.

زمینه‌های کلیِ هوش مصنوعی
هر کدام از بخش‌های علم امروز از کاوشگران اعماق دریا گرفته تا علم باستان‌شناسی و فضا به نحوی با هوش مصنوعی در ارتباط هست. تاثیر وجود هوش مصنوعی چنان زیاد بوده هست که نمی‌توان اون را انکار کرد. در برخی موارد، پیشرفت‌های حاصل شده در در چند دهه اخیر با تمام دستاورد‌های پیشین اون رشته علمی برابر بوده هست.

یکی از ملموس‌ترین کاربردهای هوش مصنوعی برای کاربران رایانه کاربرد هوش مصنوعی در بازی‌های کامپیوتری هست. این مسئله باعث شده تا سالانه با ظهور بازی‌های جدید، کاربران شاهد پیشرفت‌های فراوانی در هوش مصنوعی صنعت بازی‌های کامپیوتری باشند. این پیشرفت‌ها تجربه‌ای لذت‌بخش را برای اون‌ها به ارمغان می‌آورد. در ادامه نگاهی اجمالی به کاربردهای هوش مصنوعی خواهیم داشت:

هوش مصنوعی در زندگی روزمره
  • ارتباطات
  • مدیریت وقت
  • بهداشت و ایمنی
  • آموزش
  • اهداف و نیازهای اطلاعاتی
  • بازی و خلاقیت
  • محصول، خرید و بازاریابی
  • برنامه‌ریزی موقعيت‌طلبانه
  • بهبود شناخت

هوش مصنوعی در علوم
  • اکتشاف‌های مکانیزه شده
  • طراحی آزمایش
  • مدیریت بحران منابع
  • تفسیر داده‌ها
  • کاوش مسائل پیچیده
  • زیست‌شناسی، شیمی، درمان و اقلیم

هوش مصنوعی و زیر ساختار
  • حمل و نقل
  • تصمیم‌گیریِ تجاری
  • کشاورزی
  • مهندسی و معماری
  • نیرو و نگهداری

هوش مصنوعی و مصرف‌نمايندگان
  • بهبود روابط از طریق محاسبه
  • احساسات، منطق و فراگیری
  • کارکردهای هوشمند و شخصی‌سازی شده
  • محصولات و خدمات
  • چالش‌ها و موقعيت‌ها همراه با داده و حریم خصوصی

هوش مصنوعی در بخش‌های مختلفی کاربرد دارد، از جمله موارد دیگر اون می‌توان به تشخیص پزشکی، معاملات بورس، کنترل روبات و حقوق اشاره کرد.


5:

بشریت و خودآگاهی خیلی هم چیز جالبی نیست

به نظر من هم بهتره که علم سریعتر پیشرفت کنه و ما موجودات بی ارزش از بین بریم

تکامل هوش مصنوعی میتونه به این روند سرعت بده

6:

عاااااااااااااااااااااااا لی بود


74 out of 100 based on 49 user ratings 284 reviews