فضاهای معماری ایرانی


فضاهای معماری ایرانی



فضاهای معماری ایرانی




هرجور محوطه ای که در محل تقاطع راه ها ایجاد شود، به عنوان میدان شناخته می شود.
همیشه گذرها، کوچه ها یا خیابان هایی به میدان منتهی می شوند.
ممکن هست میدان محصور باشد یا نباشد.
میدان های محلی یا میادینی که در میان بازارها ساخته می شدند، بیش تر با نام « حسینیه » یا « تکیه» شناخته می شوند.

میادین به علت کار ویژه ای که دارند( محل تجمع خلایق هستند) از نظر فرهنگی موقعیت خاصی در فضاهای معماری ایرانی دارند.
میادین محل رونق کسب و کار بوده اند؛ محل تجمع و سخنرانی بودند؛ سرنوشت مردان سیاست در میادین رقم می خورد؛ برای مسابقات ورزشی هم پیش از دوره هستادیوم های صد هزار نفری، میدان ها بهترین مکان بودند؛ در میادین بزرگ بود که سلطان و رعیت به نظاره رژه نظامیان می ایستادند؛ و سرانجام در همین میادین بود که مجرمان به دست عدالت سپرده می شدند.

میدان بار

در شهرها میدان هایی وجود داشت که محل عرضه خوار و بار بود.
کشاورزان محصول خود را به حجره داران می دادند و فروشندگان برای خرید به میدان می آمدند تا چرخ تجارت و اقتصاد بچرخد.
میدان هایی نیز برای خرید و فروش دام بود.
اسب، گوسفند، گاو و شتر در این میدان ها به فروش می رسید.

میدان سلطنتی

حاکمان برای این که توی دل رعایا را خالی نمايند، میدان بزرگی می ساختند که شکوهش نمودار شکوه سلطان بود.
اوامر حکومتی در این میدان به گوش امت می رسید.
عزل و نصب ها به امت ابلاغ می شد.
میدان نقش جهان اصفهان و میدان ارک شهرستان تهران از این نوع بوده اند.

توپخانه

در دوره قاجار که هستفاده از توپ در جنگ ها متداول شد، در شهرهای مختلف مثل شهرستان تهران و تبریز و اصفهان میدان هایی ساخته شد که مخصوص توپ ها و توپچیان بود.
دور محوطه این میدان حجره هایی بود که نظامیان و ماموران در اون ها هستراحت می کردند.
همچنین انبارهایی برای ذخیره گلوله ها و اصطبلی برای اسب ها در نظر گرفته می شد.
میدان توپخانه شهرستان تهران معروف هست.
با این همه پیش از دوره قاجار هم میادینی برای هستفاده اختصاصی نظامیان وجود داشت.

نویسنده :بیژن مقدم


نظرات کاربران

50 out of 100 based on 25 user ratings 700 reviews